Spirituele Fotografie

En God ziet dat het licht goed is; dus scheidt hij het licht van het donker.

Dit beeld sprak me enige tijd geleden aan, meteen wist ik dat ik het wilde delen via mijn blog. Helaas heeft dat inmiddels al te lang stilgelegen. Op de een of andere manier besloot ik opeens dat het nu de tijd was om de foto te plaatsen. Misschien helpt het dat ik net met Hebreeuws bezig was en zo deze tekst er bij wist te vinden. Op de een of andere manier heb ik het nodig dat een tekst en een beeld samen komen om te zeggen wat ik te zeggen heb.

In de gangbare bijbelvertalingen wordt weinig recht gedaan aan het doorlopende karakter van het scheppingsproces. Er wordt weinig recht gedaan aan het feit (want dat is het voor mij) dat God nog steeds bezig is met onze wereld. Dat is nu eenmaal het lastige van vertalen, je vergelijkt appels met peren (of Hebreeuws en Nederlands). Dat gaat meestal best aardig, maar helemaal 1:1 gaat nooit lukken.

Peter Oussoren doet het wel mooi in zijn “Naardense Bijbel”:
“God ziet het licht aan: ja, het is goed!
Zo brengt God scheiding aan
tussen het licht en de duisternis.”

Het scheiden tussen licht en donker is niet iets uit een duister verleden, het gebeurt ook nu nog!

Dat is ook wat mijn oog deed toen ik dit plaatje voor het eerst “zag”. Ik zag het licht in de Hemel en donker op de aarde. Het licht dat wij mensen hadden gemaakt (de straatlamp) was donker. Ik zag dat het licht in de hemel goed was en dat van ons mensen stak er maar duister tegen af. Uiteraard, zou je kunnen zeggen. Het licht staat immers uit. Het zou verspilling zijn om het licht overdag te laten branden.

Dat klopt ook in dit beeld, symbolisch gezien dus. Je kunt je namelijk afvragen, en dat doe ik wel eens, wat wij mensen kunnen toevoegen aan het Goddelijke licht. Ik vind dat dit beeld dat mooi illustreert. Want, zoals de zonnetralen in deze foto maar tijdelijk zo mooi te zien zijn, zo is het in ons leven ook. Soms worden we even ‘verlicht’, of geraakt door het Goddelijke licht, dan leven we even op. Maar er zijn ook tijden, misschien wel de meeste, waarin we ons nauwelijks nog kunnen herinneren hoe mooi dat licht in feite is. Als het dan toch zo donker is, dan helpt het wel om gewoon het licht aan te doen!

Voor mij staat het beeld ook model voor de kloof tussen God en mensen. Wij doen het licht aan, maar het Goddelijke licht is toch echt van een andere orde. De dingen die wij scheppen zijn weliswaar nietig in vergelijking met de zaken die God schept. Maar in de donkere tijden die elk mens mee maakt zijn ze wel verrekte handig en soms zelfs heel hard nodig.

Des te mooier is het dan als je ergens loopt en je opeens een teken ziet dat verwijst naar de Schepper, nee Scheppende van de hemelen en de aarde. Dan besef je plots; het gaat door, en ik mag er deel van uit maken, er bij zijn, er zijn. Dat geeft mij een warm gevoel en ik hoop dat het jou dat ook geeft.

Groeten,
Dennis